ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ο Ενοπλος στο Google+

Τελικά ποιος κρίνει για το αν ο Στρατιωτικός είναι άρρωστος;

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

Γράφει ο Μπάτζιος Φώτιος,  Αντιπρόεδρος της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς

Οφείλω να ομολογήσω πως προβληματίστηκα ιδιαιτέρως για το αν πρέπει να γράψω αυτό το άρθρο ή όχι. Ως ανασταλτικός παράγοντας υπήρξε, και υπάρχει ακόμα, το εξειδικευμένο αντικείμενο του θέματος.

  Από τότε που έγραψα ένα άρθρο το οποίο δημοσιεύθηκε πριν από λίγο καιρό στο ιστολόγιο enoplos.com, με θέμα την δυνατότητα της ελεύθερης επιλογής ιατρού και νοσηλευτικού ιδρύματος (δημόσιο ή ιδιωτικό) όπως προστάζει ο συνταγματικός νομοθέτης αλλά ακόμα ακόμα και ο ίδιος ο χάρτης θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρχισα να δέχομαι τηλεφωνήματα από συναδέλφους από όλη την Ελλάδα και από όλους τους κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων οι οποίοι με ενημέρωναν για προβλήματα που αντιμετώπισαν πρόσφατα κατά την παραπομπή τους στις αρμόδιες υγειονομικές επιτροπές του κλάδου τους. Εγώ στην αρχή, απέτρεπα ευγενικά τους συναδέλφους να μου λένε για τα θέματα που συνάντησαν και δεν δεχόμουν να τους συμβουλέψω στο τι πρέπει να κάνουν από εδώ και πέρα. Με το πέρασμα όμως του χρόνου τα τηλεφωνήματα απόγνωσης από συναδέλφους άρχισαν να αυξάνονται, οπότε άρχισα και εγώ με την σειρά μου σημασία στα λεγόμενα τους, εξηγώντας τους όμως εκ των προτέρων πως ούτε νομικός είμαι ούτε έχω γνώσεις ιατρικής.

   Κάποια από τα θέματα που μου θέτανε ήταν ήσσονος σημασίας, τα οποία μπορούσαν (πιστεύω εγώ) με κάποιες απλές υπηρεσιακές διαδικασίες. Μέσα όμως σε αυτά άρχισαν να μου μιλάνε άτομα που συνάντησαν προβλήματα για τα οποία αδυνατούσα να παρέχω την παραμικρή συμβουλή. Άρχισαν να μου λένε για διαφορετικές αποφάσεις των επιτροπών σε σχέση με αυτά που εισηγούνταν ο θεράπων ιατρός τους και ο διευθυντής της εκάστοτε κλινικής, ρωτώντας με για το πώς γίνεται οι γιατροί μιας επιτροπής με 10-15 (και αν ήταν τόσα) αυτοπρόσωπης εξέτασης να αμφισβητούν τις βεβαιώσεις των ιατρών που τους παρακολουθούν ως ασθενείς επί χρόνια και γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση της υγείας τους. Όπως καταλαβαίνεται δεν μπόρεσα να δώσω απάντηση σε αυτό, ούτε και σε άλλα περιστατικά που μου θέσανε, όπως π.χ άτομο με ψυχιατρικά προβλήματα, με εισήγηση για το τι να γίνει από τον θεράποντα ιατρό του και με θετική απόφαση της επιτροπής του κλάδου του, είδε μετά από ένσταση που έγινε, η δευτεροβάθμια επιτροπή (αναθεωρητική) να αλλάζει άρδην τις προηγούμενες εισηγήσεις-αποφάσεις, χωρίς να αναφέρει επισταμένα τον λόγο αυτής της αλλαγής ή τα τυχόν καινούρια ιατρικά δεδομένα που παρουσιάστηκαν το διάστημα αυτό.

  Εξήγησα από την αρχή πως δεν θέλω να πάρω άμεσα θέση επί αυτών των παραπόνων που έγιναν σε εμένα )και πολλά άλλα φυσικά όπως πχ άτομο με έμφραγμα και μπαλονάκι με στεντ τοποθετήθηκε σε μάχιμη μονάδα, άτομα με ψυχιατρικά νοσήματα που εξετάστηκαν σε επιτροπές όπου δεν υπήρχε ιατρός της ειδικότητας τους, κλπ).

  Επειδή δεν μπορώ να απαντάω σε τέτοιου είδους θέματα καθότι και ειδικός δεν είμαι αλλά και δεν μπορώ να διαχωρίσω ως που είναι τα όρια της πραγματικότητας και από πού αρχίζουν τα όρια της υπερβολής λόγω (της δικαιολογημένης πολλές φορές) αγανάκτησης του συναδέλφου, θα τους προτείνω με το παρόν άρθρο, ορισμένους τρόπους διασφάλισης των δικαιωμάτων τους, ώστε να μην έχουν αμφιβολίες για το τι μέλλει γενέσθαι.
  Ξεκινάω λέγοντας πως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η προστασία της υγείας αποτελούν θεμελιώδης αξίες του πολιτεύματος μας και του Συντάγματος και κανένας δεν μπορεί (χωρίς να έχει συνέπειες) να μας την στερήσει. Επίσης ο νομοθέτης μέσω των διαταγμάτων του (π.χ κώδικας ιατρικής δεοντολογίας) καθορίζει τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του ιατρικού προσωπικού που ασκεί τα καθήκοντα του στην χώρα μας. Σημαντικό είναι πως όλες οι ιατρικές πράξεις υπόκεινται στον χώρο του ιατρικού απορρήτου και επίσης θεωρούνται από τον νομοθέτη ως ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα με πολύ μεγάλους περιορισμούς στην διακίνηση τους (και δεν μπορώ να καταλάβω πως ένας συνάδελφος  πηγαίνει στον γιατρό την μονάδας του για εξέταση με ένα χαρτί  όπου λέει στον γιατρό να γνωρίσει στην Μονάδα την πάθηση του, αν είναι δυνατόν!!!). 
  Συνεχίζοντας, ένας συνάδελφος που θεωρεί πως έχει αδικηθεί από την κρίση μιας υγειονομικής επιτροπής, μπορεί, εξαντλώντας πρώτα τα προβλεπόμενα ενδοϋπηρεσιακά μέσα, να προσφύγει στα δικαστήρια (λύση πολύ ακριβή για την πλειοψηφία των συναδέλφων). Επειδή αυτή η λύση δεν είναι εύκολη για τους συναδέλφους θα συνιστούσα σε όποιον θεωρεί πως αδικήθηκε, να ακολουθήσει βήματα που του δίνει επαρκώς η νομοθεσία. Αυτά είναι:



1. Άμεση αίτηση αντιγράφου του φακέλου που τηρεί η υγειονομική επιτροπή που σας εξέτασε. Σε αυτή να ζητάτε να αναγράφεται και η ειδικότητα των ιατρών που σας έκριναν (δεν γίνεται π.χ εσείς να είστε για αιματολογικό περιστατικό, να μην υπάρχει ιατρός της συγκεκριμένης ειδικότητας αλλά να υπάρχουν π.χ παιδίατροι ή οδοντίατροι, τίθεται θέμα νόμιμης σύνθεσης). Το αντίγραφο αυτό μπορείτε να το θέσετε υπόψη εξειδικευμένου-νων ιατρού-ων, μαζί με την κείμενη νομοθεσία (π.χ ΠΔ 11/2014) για να δείτε το αν όλα είναι καλώς καμωμένα (που πιστεύω ότι είναι γιατί και τα τυχόν λάθη είναι ανθρώπινα) και να ξέρετε πώς να κινηθείτε από εκεί και πέρα.

2. Σε περίπτωση που διαπιστώσετε ασάφειες ή ακόμα και μη ‘’λογικές’’ εγγραφές στον φάκελο, μπορείτε να μεταβείτε σε άλλους ιατρούς σε δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία (οι γνωματεύσεις ιδιωτών ιατρών έχουν την ίδια νομική ισχύ με τα δημόσια σύμφωνα με τον κώδικα ιατρικής δεοντολογίας) οι οποίοι αν διαπιστώσουν ότι υπήρξε πρόβλημα στο όλο σκεπτικό της απόφασης μπορούν να σας δώσουν  λεπτομερείς γνωματεύσεις-εκθέσεις, τις οποίες και να προσκομίσετε στην υπηρεσία σας ζητώντας να επανακριθείτε με βάση τα νέα ιατρικά δεδομένα. 

3. Εκτός από όλα αυτά, αν διαπιστωθούν αμφισβητήσιμες πράξεις κατά την διερεύνηση του παραπάνω φακέλου, ανεξάρτητα αν θα ακολουθήσετε τα αναγραφόμενα στην παράγραφο 2, μπορείτε πάντα (και το συνιστώ) να καταθέσετε πλήρη αναφορά στον συνήγορο του πολίτη. Οι άνθρωποι εκεί είναι εξειδικευμένοι σε τέτοια θέματα και ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι στα θέματα υγείας και τυχόν διακρίσεων εργαζομένων με βάση την πάθηση τους (δεν θα χάσει κάποιος αν προσφύγει εκεί για τέτοιο θέμα, πιστέψτε με).

 Τέλος αν προκύψει κάτι ιδιαίτερα ακραίο το οποίο αφήνει αποχρώσες ενδείξεις για την διάπραξη ποινικού αδικήματος στον χειρισμό της όλης υπόθεσης (θα έλεγα απίθανο να συμβεί αλλά μετά από περιστατικό σε συνάδελφο με έμφραγμα και μπαλονάκι και η πολύ άσχημη αντιμετώπιση που είχε και έχει, οπότε το απίθανο το μετατρέπω σε εξαιρετικά σπάνιο). Μπορείτε να συντάξετε μια αναφορά εξηγώντας όλα τα πραγματικά περιστατικά, υποβάλλοντας συνημμένα τα αντίγραφα του παραπάνω φακέλου συν ότι χαρτιά έχετε στα χέρια σας από εξετάσεις, εξιτήρια, γνωματεύσεις-εκθέσεις από μη στρατιωτικούς γιατρούς, κλπ. , και να την στείλετε ταχυδρομικός στης Κυρία Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για διερεύνηση τυχόν μη νόμιμων ενεργειών από την πλευρά της διοίκησης , και τα οποία αν προκύψουν θα είναι αυτεπαγγέλτως διωκόμενα (εσείς αναφέροντας μόνο τα πραγματικά περιστατικά επί της ουσίας ούτε μήνυση κάνετε, ούτε κατηγορείτε κάποιον ότι υπέπεσε σε αδίκημα, απλά επειδή κάτι δεν σας φαίνεται σωστό το στέλνετε, αν η έρευνα δείξει ότι όλα έγιναν σύννομα θα πάει απλώς στο αρχείο).

  Ελπίζω να βοήθησα συναδέλφους που αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα. Πρώτα από όλα συνιστώ ψυχραιμία γιατί δυστυχώς τις περισσότερες φορές ενώ όλα γίνονται νόμιμα, αλλά επειδή αγγίζουν εμάς πάνω στον θυμό και την απόγνωση μας βλέπουμε παντού εχθρούς. Επίσης ας ήμαστε και λίγο ανεκτικοί, κανένας δεν είναι αλάθητος, όλοι κάνουμε λάθη, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν θα απαιτείτε το σωστό και το δίκαιο, ειδικά όταν αφορά το θέμα της υγείας το οποίο είναι το κορυφαίο. Διανύουμε τον 21ο αιώνα και πλέον διακρίσεις στον εργασιακό μας χώρο με βάση του αν είμαστε άρρωστοι δεν γίνονται αποδεκτές ούτε από το Ελληνικό αλλά ούτε και από το Ευρωπαϊκό δίκαιο.

Όποιος θεωρεί ότι δεν καλύφθηκε από τις προτάσεις μου ας μου στείλει μήνυμα  στο
 https://web.facebook.com/mpatzios.f