ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Στο οχυρό της φρουράς των Ευζώνων

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

• Παραμονές της 28ης Οκτωβρίου τα «Π» βρέθηκαν στο στρατόπεδο «Γεωργίου Τζαβέλλα» ζώντας για λίγες ώρες την καθημερινότητα του επίλεκτου σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων.
• Εθελοντές, ικανοί Ι1, Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ανά­στημα 1,87 - 2,10, πλήρους θητείας και άριστης σωματικής διάπλασης, ευσυνεί­δητοι, πειθαρχικοί, νοήμονες και να έχουν λευκό ποινι­κό μητρώο είναι τα κριτήρια επιλογής υποψηφίων.

Ποιος δεν έχει δακρύσει από συγκίνηση από την παρουσία των ευσταλών Ευζώνων της Προ­εδρικής Φρουράς στις παρελάσεις ή στο Μνη­μείο Αγνώστου Στρατιώτη;

Ποιος δεν θυμάται ότι το σύμβο­λο της εποποιίας του ελληνο-ιταλικού πολέμου του 1940-41 ήταν το τσαρούχι του Εύζωνου, του «κα­λώς ζωσμένου» οπλίτη των ομηρικών επών, όπου πρωτοσυναντάμε τη λέξη; Λίγες ημέρες πριν από την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου του 1940, τα «Π» βρέθηκαν στο στρα­τόπεδο «Γεωργίου Τζαβέλλα», στα άδυτα της Προεδρικής Φρουράς, που εδρεύει επί της Ηρώδου Αττικού, ζώντας για λίγες ώρες την καθημερινότητα του επίλεκτου σώματος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.


«Τη στιγμή που είσαι στο Μνημείο, ξέρεις ότι εκείνη τη στιγμή φυλάς τιμημένους νεκρούς και εκπροσω­πείς όλη την Ελλάδα και όλους τους Έλληνες σε ολόκληρο τον κόσμο. Εί­ναι η ύψιστη τιμή που μπορεί να νιώσει ένας στρατιώτης», λέει στα «Π» ο Σωτήρης Θεοδωρίδης από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος εκτελεί εδώ και λίγο καιρό καθήκοντα εκπαιδευτή. Εκπαιδεύει τη νέα σειρά υποψήφιων Ευζώνων που «μπήκε» πριν από μερικές ημέρες. «Ηταν το όνειρό μου από μικρός να γίνω Εύζων. Με εντυπωσίαζε το αγέρωχο βλέμμα τους, το επιβλητικό βήμα τους, το ήθελα πολύ. Όταν ήλθαν από τη Φρουρά στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων δήλωσα εθελοντής όπως όλοι μας. Πέρα­σα με επιτυχία την εκπαίδευση και ο θεός με αξίωσε να γίνω Εύζων.

Εμείς εδώ έχουμε ένα σύνθημα που νομίζω τα περικλείει όλα: “Απαξ Εύ­ζων, για πάντα Εύζων" και αυτό δεν είναι σχήμα λόγου. Είναι πραγμα­τικότητα και τιμή για όλους μας». Απαντώντας στο ερώτημα για το αν έχει ενοχληθεί ποτέ από κάτι στη διάρκεια της υπηρεσίας του στο Μνημείο υποστηρίζει ότι «ο σκοπός ό,τι και να γίνει πρέπει να είναι τελείως ακίνητος. Ούτε βλέ­φαρα δεν κουνά. Εγώ τον Ιούλιο ήμουν απογευματινό νούμερο με το “ζευγάρι” μου και ήμουν “δεί­κτης" (δηλ. στην αριστερή σκοπιά του Μνημείου, όπως το βλέπουμε κατάφατσα), ο ήλιος με χτυπούσε κατευθείαν στα μάτια και η θερμοκρασία ήταν 47 βαθμοί. Πραγματικά αφόρητες συνθήκες. Σε τέτοιες περιπτώσεις συνεννοείσαι με τον παρατηρητή με τα μάτια και έρχεται σε βοήθειά σου. Έχουμε και τη δική μας “γλώσσα των ματιών" στα ερωτήματα του παρατηρητή: Ένα άνοιγμα - κλείσιμο σημαίνει ΝΑΙ. Δύο, ΟXΙ. Τρία, “Δεν ξέρω". Πά­ντως τέτοια φαινόμενα τώρα έχουν εκλείψει, καθώς απαγορεύεται στον κόσμο να ανέβει στα σκαλάκια του Μνημείου».

Ποιοι όμως μπορούν να γίνουν Εύζωνοι; «Όσοι θέλουν και μπορούν», μας λέει χαμογελαστός ο πανύ­ψηλος ταγματάρχης, Παναγιώτης Ρούντος, ο οποίος είναι ο υποδι­οικητής της Προεδρικής Φρουράς έχοντας υπηρετήσει ξανά σε αυτήν ως υπολοχαγός. Μας υποδέχεται στο γραφείο του, καθώς ο διοικητής, συνταγματάρχης Ροδόλφος Δημητρόγλου, απουσιάζει, τονίζοντας πως «τα κριτήρια επιλογής υποψηφίων Ευζώνων είναι: Εθελοντές, ικανοί Γιώτα 1, Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ανάστημα 1,87-2,10, να είναι πλήρους θητείας και άριστης σωματικής διάπλασης, ευ­συνείδητοι, πειθαρχικοί, νοήμονες και να έχουν λευκό ποινικό μη­τρώο».

ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ

Ποια είναι, όμως, τα καθήκοντα της Προεδρικής Φρουράς; «Είναι μονάδα με καθαρά τελετουργικό και συμβολικό χαρακτήρα και κα­θήκοντα την τιμητική φύλαξη όλο το 24ωρο της Προεδρίας της Δημοκρατίας και του ΜΑΣ, όπου φυλάσ­σονται τιμητικώς οι ηρωικοί νε­κροί όλων των αγώνων του Έθνους, την έπαρση και υποστολή της ση­μαίας από την Ακρόπολη όλες τις Κυριακές και τις επίσημες αργίες, την επίσημη αλλαγή φρουράς κάθε Κυριακή στο Μνημείο, την απόδο­ση τιμών στον Πρόεδρο της Δη­μοκρατίας και σε αρχηγούς ξένων κρατών και τη συμμετοχή σε εθνι­κές εκδηλώσεις του εσωτερικού και του εξωτερικού», μας λέει ο ίδιος. Αναφερόμενος στο τι περιλαμβά­νει η εκπαίδευση των υποψηφίων Ευζώνων, μας εξηγεί πως «τους υποψηφίους τους παίρνουμε από τα Κέντρα Εκπαίδευσής τους και η εδώ εκπαίδευσή τους διαρκεί 5 εβδομάδες. Σε αυτήν φροντίζουμε να τους χωρίσουμε σε “ζευγάρια” που πρέπει να μοιάζουν όσο πιο πολύ γίνεται μεταξύ τους. Π.χ. δεν βάζουμε μαζί έναν 1,87 και έναν 1,97, έναν ξανθό με έναν μελα­χρινό κ.λπ. Αυτό το ζευγάρι κάνει μαζί υπηρεσίες μέχρι να απολυθεί και έτσι επέρχεται ο επιζητούμενος αυτοματισμός κινήσεων, ιδίως σε αυτές που γίνονται στα τυφλά, όταν δεν βλέπονται μεταξύ τους. Το κάθε ζευγάρι φυλάει αποκλει­στικά συγκεκριμένο χώρο και μα­θαίνει και τα αντίστοιχα βήματα». Η Προεδρική Φρουρά είναι μονά­δα Πεζικού, υπαγόμενη όμως ορ­γανικά στο στρατιωτικό γραφείο της Προεδρίας της Δημοκρατίας, που έχει επικεφαλής τον αντιπτέραρχο Γρηγόρη Πρεζεράκο.

«Οι Εύζωνοι φεύγουν από εδώ και πάνε κάτω στο Μνημείο. Στον βη­ματισμό τους επάνω, κάποια στιγ­μή χτυπούν με θόρυβο τα πόδια τους. Τα χτυπούν για να “ακούν” οι πρόγονοί μας ότι είμαστε ζωντανοί και ελεύθεροι. Εδώ χρειάζεται να είναι καλό το τσαρούχι με τα καρ­φιά για να το ακούσουν όλοι», μας λέει με περηφάνια που δεν κρύβε­ται ο τσαρουχοποιός, Γιώργος Δερματάς.

Είμαστε στο τσαρουχάδικο της Φρουράς, μοναδικό ίσως πραγματικό τσαρουχάδικο σε όλη την Ελλάδα, ένα δωμάτιο όλο κι όλο, με τρεις πάγκους, πίσω από τους οποίους δουλεύουν οι τρεις μο­ναδικοί τσαρουχάδες της χώρας. Εκτός από τον Γιώργο Δερματά εί­ναι ο Θοδωρής Κότσιρας και ο αρχιλοχίας, Εμμανουήλ Σαλτερής. Ποια είναι η διαδικασία κατασκευ­ής ενός ζευγαριού τσαρουχιού; «Ένα ζευγάρι τσαρούχια θέλει πε­ρίπου μία εβδομάδα να κατασκευ­αστεί από μοσχαρίσιο σολόδερ­μα, στο χέρι εννοείται, καθώς δεν έχουμε ούτε μία μηχανή, το οποίο προηγουμένως μουσκεύεται για να μαλακώσει και να μπορέσει ο τε­χνίτης να το τρυπήσει μετά με το σουβλί του. Μετά τοποθετείται σε ειδικό καλαπόδι για να πάρει τη μορφή που πρέπει. Καθένα τσα­ρούχι έχει 600-650 σουβλιές, για να περάσουν οι βελόνες με τον κε­ρωμένο σπάγκο, που κάνουν το τσαρούχι πιο γερό. Όταν βγει από το καλαπόδι, ράβουμε στο χέρι το σολόδερμα και του προσθέτουμε φύλλο-φύλλο το τακούνι. Στα δά­χτυλα και στην πατούσα του τσα­ρουχιού προσθέτουμε από ένα πέ­ταλο μικρό για να κάνει θόρυβο και να μη γλυστρά, καθώς και 100-120 καρφιά στο κάθε ζευγάρι. Τελειώ­νουμε με τη μαύρη φούντα στην άκρη του κάθε τσαρουχιού που γί­νεται από καθαρό μαύρο μαλλί. Κουρεύουμε την αφάνα του μαλ­λιού και γίνεται η φούντα που όλοι βλέπουμε».

ΕΛΛΗΝΟΡΑΦΤΗΣ


Στο ραφείο η ατμόσφαιρα και το περιβάλλον είναι διαφορετικά. Επι­κεφαλής είναι ο κόπτης - ράφτης Βαγγέλης Λάζος, ο οποίος κάνει αυτήν τη δουλειά 25 ολόκληρα χρό­νια! «Στην πραγματικότητα εγώ εί­μαι ελληνοράφτης, γιατί κόβω και ράβω ελληνική φορεσιά και έμαθα την τέχνη από τον πατέρα μου, ο οποίος δούλευε στην Π.Φ. και με πήρε νεαρό μαζί του εδώ», μας λέει.

Ο ίδιος εξηγεί ότι «η οποιαδήποτε στολή ξεκινά να ράβεται από το μη­δέν. Αγοράζουμε το ύφασμα με φυ­σικές πρώτες ύλες, μαλλί, βαμβάκι και μετάξι. Η κατασκευή της κάθε φουστανέλας είναι σχετικά εύκολη και χρειάζεται δύο-τρεις ημέρες. Η φέρμελη όμως, το γιλέκο του Εύζωνου, που είναι κεντημένη όλη στο χέρι, χρειάζεται επτά μήνες από έναν έμπειρο τεχνίτη. Το παραμι­κρό λάθος να γίνει πρέπει να ξηλώσεις και να ξαναρχίσεις από την αρχή το κομμάτι. Σκεφτείτε ότι αν και το ύφασμα που χρησιμοποιεί­ται είναι μάλλινο, το κέντημα είναι τόσο πυκνό που στο μπροστινό μέ­ρος δεν ξεχωρίζει».

Του ΛΕΩΝΙΔΑ Σ. ΜΠΛΑΒΕΡΗ-lsblav@gmail.com
(ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ-27/10/2017 - [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.blogspot.gr])



 ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ...