ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

MEKO-200HN MOD.3 - Οι «φρουροί» του Αιγαίου

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Οι τέσσερις φρεγάτες ΜΕΚΟ-200ΗΝ Mod.3 που υπηρετούν στο Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) εντάχθηκαν στο στόλο τη δεκαετία του '90 και έκτοτε προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στη χώρα μας. Δίκαια λοιπόν χαρακτηρίζονται και ως “Οι φρουροί του Αιγαίου”, αλλά είναι πλέον υπερ-επείγον να εκσυγχρονιστούν...

Η επιλογή του τύπου ΜΕΚΟ-200, των ναυπηγείων Blohm+Voss, ανακοινώθηκε στις 18 Απριλί­ου του 1988 και ακολούθησε, στις 10 Φεβρουάριου του 1989, η υπο­γραφή της σχετικής σύμβασης, συνολικού ύψους $ 1,232 δις (τιμές 1989). Το πρώ­το πλοίο ναυπηγήθηκε στη Γερμανία, ενώ τα υπόλοιπα τρία ναυπηγήθηκαν στην Ελλάδα. Η πλήρης ονομασία των πλοίων εί­ναι Mehrzweck Kombination-200 Hellenic Navy Modification.3. Ο όρος “Mehrzweck Kombination" σημαίνει “συνδυασμός πολ­λαπλών χρήσεων” και αναφέρεται στη σπονδυλωτή κατασκευή των πλοίων, η οποία επιτρέπει την εγκατάσταση εναλ­λακτικών οπλικών και ηλεκτρονικών συ­στημάτων, ανάλογα δηλαδή με τις επιχει­ρησιακές απαιτήσεις του εκάστοτε πελά­τη. Η διατύπωση “Modification.3” αφορά στην 3η γενιά ανάπτυξης των πλοίων ΜΕΚΟ-200 (η Τουρκία διαθέτει οκτώ πλοία του τύπου, τέσσερα 1ης γενιάς ή Track.I και τέσσερα 2ης γενιάς η Track.ll).

Η φρεγάτα F-452 «Ύδρα» καθελκύστηκε στις 25 Ιουνίου του 1991, παραδόθηκε στο ΠΝ στις 15 Οκτωβρίου του 1991 και κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 28 Ιανουά­ριου του 1993. Η φρεγάτα F-453 «Σπέτσαι» καθελκύστηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1993 και παραδόθηκε στο ΠΝ στις 24 Οκτωβρί­ου του 1996. Η φρεγάτα F-454 «Ψαρά» κα­θελκύστηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 1994 και παραδόθηκε στο ΠΝ στις 30 Απριλίου του 1998. Τέλος, η φρεγάτα F-455 «Σαλαμίς» καθελκύστηκε στις 15 Μαΐου του 1995 και παραδόθηκε στο ΠΝ στις 16 Δεκεμβρί­ου του 1998.

Ο σκελετός και η υπερκατασκευή του πλοίου είναι κατασκευασμένα από χάλυβα. Διαιρείται σε 12 υδατοστεγή διαμερί­σματα, ενώ η όλη υπερκατασκευή ενσωματώνει χαρακτηριστικά περιορισμού της διατομής ραντάρ και περιορισμού του υπέ­ρυθρου ίχνους. Σχετικά με τις ενδιαιτήσεις, υπάρχουν διαμερίσματα των εννέα και των 18 κλινών για τους ναύτες και τεσ­σάρων, οκτώ, δύο ή μίας κλίνης για τα στε­λέχη (υπαξιωματικοί και αξιωματικοί). Πέ­ραν από τις ενδιαιτήσεις, το πλοίο διαθέ­τει όλους του χρηστικούς χώρους, οι οποί­οι είναι απαραίτητοι για μακρά παραμονή στη θάλασσα (εγκαταστάσεις αφαλάτω­σης θαλασσίου ύδατος, μαγειρεία και τρα­πεζαρία, ιατρείο με χειρουργείο, τουαλέ­τες, υποδομή ανεφοδιασμού εν πλω κ.α.).

Η πρόωση του πλοίου επιτυγχάνεται μέσω συστήματος CODOG (Combined Diesel or Gas), το οποίο αποτελείται από δύο πετρελαιοκινητήρες LM-2500-30 συνολικής ισχύος 2 Χ 29.893 ίππων στις 3.600 στροφές, δύο πετρελαιοκινητήρες MTU-20V956-TB83 συνολικής ισχύος 2 Χ 5.134 ίππων και δύο συστήματα μετάδο­σης της κίνησης σε δύο προπέλες. Η μέγιστη ισχύς των κινητήρων επιτυγχάνεται σε διάστημα 1:30 λεπτών. Και οι τέσσερις κινητήρες βρίσκονται εντός ηχομονωτι­κών θαλάμων, έτσι ώστε να μην επιβαρύ­νεται το ακουστικό ίχνος του πλοίου κατά τη διάρκεια της λειτουργίας τους. Η υπο­δομή ενέργειας του πλοίου συμπληρώνε­ται από τέσσερις ηλεκτρογεννήτριες MTU- 8V396-TB53 συνολικής ισχύος 4 χ 655 kW, οι οποίες παράγουν ρεύμα τάσεως 440 V. Η μέγιστη εμβέλεια των πλοίων, με ταχύτη­τα 20 knots/h (37 km/h), είναι 4.000 ναυ­τικά μίλια (7.408 km). Εάν βέβαια το πλοίο πλέει με τη μέγιστη δυνατή ταχύτητα, δη­λαδή 31 knots/h (57,4 km).



Η ηλεκτρονική υποδομή του πλοίου αποτελείται από το σονάρ τροπίδας με­ταβλητού βάθους DE-1160HM, το συρό­μενο σονάρ DE-1160VDS, το ραντάρ επιφανείας/αέρος MW-08, το ραντάρ επιφά­νειας DA-08, τα δύο συστήματα ελέγχου πυράς STIR-1.8, το σύστημα αναγνώρι­σης φίλου ή εχθρού (IFF = Identification Friend or Foe) Mk.12 Mod.4, το σύστημα ηλεκτρονικών μέτρων υποστήριξης AR-700 (το οποίο παρέχει υποστήριξη στη ζώ­νη συχνοτήτων 0,5-18 GHz), το σύστημα ηλεκτρονικών αντιμέτρων APECS II, το σύστημα εκτόξευσης αναλωσίμων Mk.36 Mod.2 SRBOC (τέσσερις μονάδες χ έξι εκτοξευτές των 130mm έκαστη μονάδα) το σύστημα παραπλάνησης τορπιλών Nixie AN/SLO-25, τα συστήματα ζεύξης δεδο­μένων Link.11 και Link.14, το ραντάρ ναυ­τιλίας 2690ΒΤ και το σύστημα διαχείρισης μάχης STACOS Mod.2, το οποίο στηρίζε­ται σε υπολογιστές SMR-4 και περιλαμβά­νει οκτώ κονσόλες πολλαπλών λειτουρ­γιών MOC Mk.1 των 20 ιντσών. Τα συστήματα του STACOS Mod.2 διασυνδέονται μεταξύ τους μέσω της αρτηρίας δεδομέ­νων MICE/DAIL και της διπλής αρτηρί­ας δεδομένων IEEE 802.3. Το STACOS Mod.2 εκτελεί τις εξής λειτουργίες: προσδιορισμό και παρουσίαση τακτικής κατά­στασης, ναυτιλία, εναέριο έλεγχο, αυτό­ματη αξιολόγηση και ιεράρχηση επερχόμενων απειλών, διαχείριση ηλεκτρονι­κών μέσων και οπλικών συστημάτων (και του ελικοπτέρου συμπεριλαμβανομένου), προσομοίωση για εκπαιδευτικούς λόγους, εμπλοκή στόχων, υποστήριξη διαδικασιών διοίκησης κ.α.

Ο εξοπλισμός μάχης των ΜΕΚΟ- 200ΗΝ Mod.3 περιλαμβάνει δύο τριπλούς εκτοξευτές τορπιλών των 324mm τύπου Mk.32 Mod.5 με πίνακα ελέγ­χου Mk.264 Mod.3, για τορπίλες Mk.46 Mod.5 ενεργητικής και/ή παθητικής κα­θοδήγησης με μέγιστη εμβέλεια 11 km, με ταχύτητα 45 κόμβων/ώρα (83,3 km), σε βάθος 15 μέτρων ή 5,5 km, με ταχύτητα 40 κόμβους/ώρα (74,1 km), σε βάθος 460 μέτρων. Το απόθεμα σε τορπίλες είναι 16 (12 για το πλοίο και τέσσερις για το ελι­κόπτερο S-70B-6 Aegean Hawk). Το αν­θυποβρυχιακό “χέρι” των ΜΕΚΟ-200ΗΝ Mod.3 επεκτείνεται σε πολύ μεγάλο βαθ­μό με τη χρήση των ελικοπτέρων S-70B-6 Aegean Hawk, τα οποία μπορούν να πα­ραμείνουν σε απόσταση 92,6 km από το πλοίο, για 3,5 ώρες με εξοπλισμό, ο οποίος αποτελείται από τορπίλες Mk.46 Mod.5 ή βλήματα Penguin Mk.2 Mod.7 (μέγιστο βεληνεκές: 34 km)

Εκτός των τορπιλών, οι φρεγάτες εξο­πλίζονται και με δύο τετραπλούς εκτοξευ­τές (τύπου Mk.141) βλημάτων επιφανείας- επιφανείας RGM-84C Block.1 Β Harpoon.

Το βάρος του βλήματος είναι 694 κιλά και φέρει πολεμική κεφαλή βάρους 221,5 κι­λών. Η μέγιστη εμβέλεια του RGM-84C Block.1Β Harpoon είναι της τάξεως των 148 km. Το κύριο πυροβόλο των φρεγα­τών είναι το Mk.45 Mod.2A των 127mm με κάνη τύπου Mk.19 μήκους 54 διαμετρημά­των και διάρκεια ζωής 7.000 βολές. Το πυ­ροβόλο επιτυγχάνει μέγιστο ρυθμό βολής της τάξεως των 20 βολών/λεπτό, και έχει τόξο ανύψωσης της κάννης -15ο/+65ο. Το μέγιστο βεληνεκές του πυροβόλου εί­ναι 23,68 km.

Το κύριο αντιαεροπορικό σύστημα των ΜΕΚΟ-200ΗΝ Mod.3 είναι το σύστη­μα κατακόρυφης εκτόξευσης NSSMS (NATO Sea Sparrow Missile System). Το NSSMA αποτελείται από τον εκτοξευτή Mk.48 Mod.2 GMVLS (Guided Missiles Vertical Launch System) και 16 βλήματα RIM-7M Sea Sparrow έτοιμα προς εκτόξευση. Το βλήμα RIM-7M Sea Sparrow επιτυγχάνει ύψος εμπλοκής 6,1 km και μέ­γιστο βεληνεκές 26 km. Τέλος, η έσχατη γραμμή άμυνας των πλοίων είναι το σύ­στημα CIWS (Close-In Weapon System) τύπου Phalanx Mk.15 Block.1. Το σύστημα χρησιμοποιεί το πυροβόλο Μ-61Α1 τύπου Gatling με έξι κάννες των 20mm. Τα όρια ανύψωσής του είναι -25ο/+80ο. Ο μέγι­στος ρυθμός βολής του πυροβόλου φθά­νει τις 4.500 βολές/λεπτό αντί των 3.000 βολών/λεπτό της έκδοσης Phalanx Mk.15 Block.0. Ομοίως, το απόθεμα πυρομαχικών, μεταξύ των δύο εκδόσεων, έχει αυ­ξηθεί από τα 1.000 στα 1.550 βλήματα επι­τρέποντας την εμπλοκή περισσότερων στόχων. Το σύστημα Phalanx ελέγχεται από το ραντάρ παλμικού Doppler VPS-2, το οποίο λειτουργεί στη ζώνη συχνοτήτων Ku (12-18 GHz). Το μέγιστο βεληνεκές του Phalanx Mk.15 Block.1 είναι 1,37 km. Υπεν­θυμίζουμε ότι κάθε μία από τις φρεγάτες ΜΕΚΟ-200ΗΝ Mod.3 φέρουν από δύο συ­στήματα Phalanx Mk.15 Block.1.

Οι διαστάσεις του πλοίου είναι (μήκος Χ πλάτος Χ βύθισμα) 117 μέτρα Χ 14,8 μέτρα Χ 4,1 μέτρα. Αντίστοιχα, το μήκος της ίσαλου γραμμής είναι 109 μέτρα και το πλά­τος της 13,8 μέτρα. Το εκτόπισμα του πλοί­ου είναι 3.350 τόνοι και απαιτεί πλήρωμα 189 ατόμων.

Σήμερα τα πλοία έχουν μεγάλη πλέ­ον ηλικία. Ήδη από το 2006-7, το ΠΝ σχεδίαζε την αναβάθμισή τους, η οποία θα ξεκινούσε το 2010-11, αλλά ως γνωστόν αυτό δεν έχει συμβεί και ο προϋπολογι­σμός, που φαινόταν να διασφαλίζεται το 2016, δεν υφίσταται σήμερα. Το πρόγραμ­μα αναβάθμισης θα ήταν αντίστοιχο του προγράμματος αναβάθμισης των έξι φρε­γατών Standard. Δηλαδή, αναβάθμιση των ηλεκτρονικών συστημάτων του πλοί­ου, με μικρές βελτιώσεις των οπλικών συστημάτων, ιδιαίτερα των CIWS και του συ­στήματος NSSMS, το οποίο θα αντικατασταθεί από το σύστημα ESSM (Evolved Sea Sparrow Missile). Το πρόγραμ­μα αναμενόταν να διεκδικήσουν η εται­ρία Thales Naval Netherlands (ανάδοχος του προγράμματος εκσυγχρονισμού των Standard) και η ισραηλινή RAFAEL, η οποία προσφέρει ένα πολύ ελκυστικό πα­κέτο, αλλά στη συνέχεια, επί ιδιοκτησίας I. Σάφα, την είχαν διεκδικήσει τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ενώ υφίσταται και ενδιαφέ­ρον της Lockheed Martin μαζί με εναλλα­κτικές προτάσεις της.

Με την αναβάθμιση των έξι Standard, των τεσσάρων ΜΕΚΟ-200ΗΝ Mod.3 και την υλοποίηση του προγράμματος ναυ­πήγησης έξι φρεγατών αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής, ο στόλος του ΠΝ θα έφθανε στην οροφή των 16 μονάδων, σε σχέση με την ανώτατη οροφή των 14 μεγάλων μονάδων επιφάνειας που προβλεπόταν μερικά χρόνια νωρίτερα. Υπενθυμί­ζουμε ότι η Τουρκία διαθέτει σήμερα 26 μεγάλες μονάδες επιφάνειας. Συγκεκρι­μένα, σήμερα η Τουρκία διαθέτει σε υπη­ρεσία οκτώ φρεγάτες τύπου Oliver Hazard Perry αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής, οκτώ φρεγάτες τύπου ΜΕΚΟ-200ΤΝ Track Ι/ΙΙΑ/ΙΙΒ, τέσσερις φρεγάτες τύπου Κηοχ και έξι κορβέτες τύπου Α-69. Από τα 26 πλοία, τα 18, δηλαδή οι φρεγάτες Oliver Hazard Perry και Κηοχ και οι κορβέτες Α-69) θα αντικατασταθούν από έξι φρε­γάτες αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής (πρόγραμμα TF-2000) και από 12 κορβέτες (πρόγραμμα MilGem).

Σε κάθε περίπτωση, η αριθμητική ανα­λογία 1:1,86 που ισχύει σήμερα ή η ανα­λογία 1:1,44 που θα ισχύει εάν ολοκλη­ρωθούν ομαλά όλα τα προγράμματα, τα οποία έχουν προαναγγείλει Ελλάδα και Τουρκία, δεν ευνοούν την Ελλάδα και το ΠΝ, το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει έναν μεγαλύτερο αντίπαλο και, ταυτόχρο­να, τεχνολογικά ισοδύναμο τουλάχιστον.

(ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ-09/10/2017)
staratalogia.blogspot.gr/



 ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ...