ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

BLACK HAWK: Ο «ΕΥΣΕΒΗΣ ΠΟΘΟΣ» ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΛΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΣΤΡΑΤΟΥ

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Η ενσωμάτωση Blackhawk στην Αεροπορία Στρατού αποτέλεσε ένα σενάριο που από πολλές πλευρές, ήταν το ιδανικό αναφορικά με τον εξοπλισμό των Ταγμάτων Αεροπορίας Στρατού (ΤΕΑΣ) με ένα σύγχρονο τύπο ελικοπτέρου εναέριας εφόδου.

Ο ΕΣ είχε επανειλημμένως προσπαθήσει να αντιμετωπίσει το θέμα της ανανέωσης του στόλου των ελικοπτέρων του. Γύρω στο 1992 εξετάστηκε τόσο η αναβάθμιση των υπαρχόντων ΑΒ-204/205, Bell UH-1 Huey, ενώ το 1996 προτάθηκε η δωρεάν απόκτηση αμερικανικών S-70Α.

Τελικώς καμία λύση δεν προχώρησε πέραν των αρχικών προθέσεων μέχρι το θέμα να τεθεί εκ νέου τον Απρίλιο του 2012 στο πλαίσιο αιτήματος που περιλάμβανε επίσης 400 άρματα μάχης Μ1-Α1 Abrams και 700 τεθωρακισμένα οχήματα Μ113.

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ

Αξιοσημείωτο ήταν ότι η συζήτηση για τη παραχώρηση ελικοπτέρων Black Hawk δεν δημοσιοποιήθηκε άμεσα από την ελληνική πλευρά, παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ, εμφανίστηκαν θετικές στην ελληνική πρόταση να παραχωρηθούν μετά από τα άρματα μάχης, τα τεθωρακισμένα και ελικόπτερα.

Για την ιστορία θα θυμίσουμε ότι τη σχετική εισήγηση υπέβαλε σε ανώτατο επίπεδο ο τότε ΥΕΘΑ Δημ.Αβραμόπουλος, σε συνάντηση που είχε στις ΗΠΑ με τον Αμερικανό ομόλογο του Λέων Πανέτα.

Τελικώς πέραν της απόκτησης των Μ-113 που ήταν το μόνο πρόγραμμα που προχώρησε (αφού τα ΤΟΜΠ μπορούσαν να αξιοποιηθούν άμεσα λόγω υφιστάμενης υποδομής), το ζήτημα με τις παραχωρήσεις κύριου υλικού δεν είχε συνέχεια.

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Κύριο εμπόδιο αποτέλεσε η καταβολή του σχετικού τιμήματος που ζητήθηκε από την Ελλάδα από τις ΗΠΑ, για την ανάπτυξη υποδομής τεχνικής υποστήριξης για τα ελικόπτερα και τα άρματα, την οποία αδυνατούσε να καταβάλει η ελληνική πλευρά. 

Βεβαίως η παραχώρηση μπορεί να ήταν έναντι συμβολικού τιμήματος, αλλά σε καμία περίπτωση δεν περιλαμβανόταν το απαραίτητο FOS που είδαμε σε ποιές καταστάσεις οδηγεί εαν δεν ληφθεί μέριμνα (βλέπε NH-90, C-27J κ.α)

Επιπλέον σε ότι αφορά τα ελικόπτερα οι παρτίδες που προσφέρθηκαν αφορούσαν UH-60A πρώτης γενιάς με καταπονημένη δομή και συστήματα τα οποία είναι βέβαιο ότι θα απαιτούσαν κύρια εργοστασιακή συντήρηση αν όχι εκσυγχρονισμό προκειμένου να έρθουν πιο κοντά στο νεότερο τύπο UH-60L.



Πάντως τυπικά το ζήτημα για τα ελικόπτερα της Sikorsky παραμένει μέχρι σήμερα εν ισχύ – αν και προς το παρόν – οποιαδήποτε εξέλιξη έχει ατονήσει απόρροια της γενικότερης κατάστασης αναφορικά με το δημοσιονομικό.

ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟΚΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ UH-1H

Πολλοί συνεχίζουν ακόμα και τώρα να εκθιάζουν τις ικανότητες του Blackhawk σε οτι αφορά αξιοπιστία και διακεκριμένο μητρώο χρήσης σε πραγματικές επιχειρήσεις ενώ παραπέμπουν στην άριστη εμπειρία που έχει το ΠΝ με το Agean Hawk που αποτελεί ως γνωστόν τροποποιημένη έκδοση για ναυτικό περιβάλλον σε αποστολές ASW, SAR κ.α

Σε κάθε περίπτωση το S-70A φαίνεται ότι αποτελεί τον κρυφό «πόθο» του ΓΕΣ σε μελλοντικό χρόνο για ένα ελικόπτερο εφόδου που εφόσον αποκτηθεί μελλοντικά θα επιφέρει δραματικές βελτιώσεις στη μεταφορική ικανότητα έναντι του Huey.

Συγκριτικά η βελτίωση στο μέγιστο βάρος απογείωσης και το ωφέλιμο βάρος, είναι εντυπωσιακή ενώ ο τύπος είναι , άμεσα διαθέσιμος και ώριμος τεχνολογικά με κοινά στοιχεία σκάφους κινητήρα με τα 11 ελικόπτερα S-70 B6 και S-70Β Lot1 Group 2 του ΠΝ, προκειμένου να δημιουργηθεί κοινή βάση εκπαίδευσης και τεχνικής υποστήριξης.

Επιπλέον δεδομένα είναι τα πλεονεκτήματα από ενδεχόμενη μελλοντική ενίσχυση του στόλου που θα ήταν εφικτή με παραχωρήσεις ελικοπτέρων και ανταλλακτικών από τα αποθέματα του Στρατού των ΗΠΑ (με τον οποίο ο ΕΣ έχει συνεργασία σε πλήθος προγραμμάτων με τεχνική υποστήριξη – προμήθεια συστημάτων μέσω συμβάσεων FMS), οπότε θα εξασφαλιζόταν η απαραίτητη τυποποίηση και το FOS.

«Αγκάθι» πάντως παραμένει μέχρι σήμερα το υψηλό κόστος χρήσης, το οποίο όμως είναι αναπόφευκτο να αντιμετωπιστεί, καθώς ο στόλος των Huey σταδιακά να φθίνει όπως άλλωστε ήδη συμβαίνει σε ότι αφορά τις επιδόσεις μέγιστου βάρους απογείωσς, απαιτώντας την εξεύρεση ρεαλιστικών λύσεων για την αντικατάσταση του.

Συγκριτικά η βελτίωση στο μέγιστο βάρος απογείωσης και το ωφέλιμο βάρος, είναι εντυπωσιακή ενώ ο τύπος είναι , άμεσα διαθέσιμος και ώριμος τεχνολογικά με κοινά στοιχεία σκάφους κινητήρα με τα 11 ελικόπτερα S-70 B6 και S-70Β Lot1 Group 2 του ΠΝ, προκειμένου να δημιουργηθεί κοινή βάση εκπαίδευσης και τεχνικής υποστήριξης.

Επιπλέον δεδομένα είναι τα πλεονεκτήματα από ενδεχόμενη μελλοντική ενίσχυση του στόλου που θα ήταν εφικτή με παραχωρήσεις ελικοπτέρων και ανταλλακτικών από τα αποθέματα του Στρατού των ΗΠΑ (με τον οποίο ο ΕΣ έχει συνεργασία σε πλήθος προγραμμάτων με τεχνική υποστήριξη – προμήθεια συστημάτων μέσω συμβάσεων FMS), οπότε θα εξασφαλιζόταν η απαραίτητη τυποποίηση και το FOS.

«Αγκάθι» πάντως παραμένει μέχρι σήμερα το υψηλό κόστος χρήσης, το οποίο όμως είναι αναπόφευκτο να αντιμετωπιστεί, καθώς ο στόλος των Huey -παρά την άριστη συντήριση του- σταδιακά φθίνει ιδίως σε ότι αφορά τις επιδόσεις μέγιστου βάρους απογειωσης, απαιτώντας την εξεύρεση ρεαλιστικών λύσεων για την αντικατάσταση του.
ΠΗΓΗ: thinknews.gr

 ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ...