ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Ένοπλος στο google+

Η Αξιοπρέπεια και η Ντροπή

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Του Συνταγματάρχη εα Κωνσταντίνου Τσάκαλου
Πέρα από τη συγκίνηση, τον πόνο και την οδύνη από το χαμό του παιδιού του, ο φίλος και συμπατριώτης γιατρός Γιώργος Γούλας έδειξε σε όλους τους Έλληνες τι θα πεί αξιοπρέπεια. Μια λέξη της οποίας το νόημα το ξέρουν καλά εκείνοι που τη δεκαετία του 1960 ξεκίνησαν από την ιδιαίτερη πατρίδα μας, την περιοχή της Αργιθέας του Νομού Καρδίτσας, για να βρού ν μια καλύτερη ζωή στα αστικά κέντρα. 

Πάμπτωχα παιδιά, χωρίς καμία προστασία στην ευαίσθητη ηλικία των 12 - 13 ετών έφευγαν με προορισμό το άγνωστο, κοιμόντουσαν όπου εύρισκαν, ντύνονταν με ότι περίσευε και έτρωγαν αν είχαν να φάνε. Τα περισσότερα εργάζονταν τις πρωινές ώρες και πήγαιναν στα νυχτερινά σχολεία. Η εκμετάλευση ήταν η καθημερινότητά τους, η ζωή τους ενίοτε γινόταν κόλαση γιατί από τα λιγοστά χρήματα που έβγαζαν έπρεπε να στέλνουν και πίσω στο χωριό γιατί η μάνα κι ο πατέρας ζητούσαν και τα μικρότερα αδέλφια έπρεπε να φάνε κι αυτά. 

Αυτά τα παιδιά, με χίλιες στερήσεις, με πολύ κόπο, με υπεράνθρωπη προσπάθεια, σπόυδασαν και έγιναν επιστήμονες. Παράλληλα οι κομματικοί μηχανισμοί, κυρίως των αριστερών κομμάτων, εκμεταλεύτηκαν το δυναμισμό και την ένέργειά τους και τους ενέταξαν στις τάξεις τους προκειμένου να προσκομίσουν μικροκομματικά οφέλη. Και τα κατάφεραν καλά. Αυτά τα παιδιά λοιπόν, έκαναν οικογένειες, κατά τεκμήριο από συνοικέσια με συμπατριώτες/συμπατριώτισες τους και έφεραν στον κόσμο παιδιά τα οποία τα δίδασκαν πως να είναι δυνατοί, να κάνουν αυτό που πιστεύουν και να αγαπούν την πατρίδα και την κοινωνία. 

Τα δίδαξαν τι θα πεί ζωή, τι θα πεί αγάπη για το συνάνθρωπο, τι είναι γι' αυτούς ο Θεός που τον είχαν δεί στις δύσκολες στιγμές δίπλα τους. Τέλος τα δίδαξαν τις έννοιες της αξιοπρέπειας, της ντροπής και της ελευθερίας. Έτσι πολλά παιδιά με τέτοιους πατεράδες και μανάδες έτρεξαν να υπηρετήσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις ως στελέχη με κύριο κίνητρο την αγάπη για την πατρίδα και την ανάγκη να ζήσουν μια αξιοπρεπή ζωή. Ένα από τα παιδιά αυτά ήταν ο Ταγματάρχης (ΑΣ) Δήμος Γούλας. Ο πατέρας του, την ώρα της κηδείας του παιδιού του, είπε πως είναι περήφανος γι' αυτόν, έψαλλε τον εθνικό ύμνο κι αντιμετώπισε στωικά κάμερες, μικρόφωνα και επισήμους. 

Δε λύγισε, δεν επικαλέστηκε τη μοίρα και το πεπρωμένο, αλλά στηρίχθηξε στις αξίες της ζωής που έζησε: Την αξιοπρέπεια και τη δύναμη που του δίνει η πίστη του στο Θεό, αυτόν που δοξάζει κάθε Κυριακή ψέλνοντας στον Άγιο Χαράλαμπο Ιλισίων. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η ντροπή. Η ντροπή για εκείνους που δε σέβονται αυτές τις πικρές ώρες, τις γεμάτες πόνο και θλίψη, εκείνων που αγνοούν την έννοια του αγώνα για επιβίωση, εκείνων που τα βρήκαν όλα έτοιμα και με κάθε μέσον, θεμιτό ή αθέμιτο, κάνουν καριέρα. 

Φίλε γιατρέ Γιώργο Γούλα, η Αργιθέα είναι περήφανη όχι μόνο για το Δήμο που έφυγε εκτελώντας το καθήκον του, αλλά και για σένα, για όσα έκανες και για όσα κάνεις! Ο Θεός ν' αναπαύσει όλους τους συναδέλφους που έφυγαν και να δώσει δύναμη στις οικογένειες τους ν΄αντέξουν τον πόνο και να κερδίσουν τη ζωή.

 ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ...